Budowa sheltie-Front

Front Sheltie

Można by się zdziwić, jak wiele osób ma problem, z zobaczeniem i zrozumieniem, po co psu prawidłowy front (czyli budowa przednich łap z łopatką i szyją)

Pisałam już o tym, ale powtórzę.

Prawidłowa budowa psa to nie tylko jakieś wymagania we wzorcu, które trzeba spełnić na dobrą ocenę w ringu na wystawie psów.

Prawidłowa budowa to przede wszystkim komfort poruszania się w zwyczajnym życiu.

To swobodniejszy i mniej męczący ruch podczas aktywności fizycznej ze swoimi właścicielami – jak piesze wędrówki, bieganie przy rowerze czy mniej lub bardziej wyczynowy psi sport.

Bardzo często widzimy umieszczony w internecie czy książce obrazek dobrego frontu psa, ale nie potrafimy tego przenieść na żywe zwierzątko.

O co tu chodzi? Po co to?

W naturze bardzo rzadko spotykamy idealny kąt 90 stopni zawarty pomiędzy kośćmi łopatki a ramieniem psa, bliżej mu do 100 stopni. Najbardziej istotna we froncie jest prawidłowo osadzona łopatka i długość ramienia. Zachwianie tych dwóch proporcji powoduje wady budowy, które mają bardzo duży wpływ na sposób poruszania się i komfort, o którym mówiłam wyżej.

W rasie sheltie bardzo często można spotkać egzemplarze o stromo ułożonej łopatce i krótkim ramieniu. Na kilku następnych zdjęciach postaram się to wytłumaczyć.

Fotki zapożyczyłam z FB i dotyczą innej rasy, ale ponieważ zasada jest ta sama i błędy te same, doskonale nadają się do tłumaczenia.

Na zdjęciu prawidłowe, skośne ułożenie łopatki (shoulder blade) oraz ramienia ( Upper arm). Szczyt łopatki przebiega mniej więcej na wysokości łokcia psa, a przednia noga psa znajduje się pod ciałem, zapewniając psu solidne i stabilne podparcie.

Tutaj widzimy stromą łopatkę i strome ramię. Kąt zawarty pomiędzy wynosi dużo ponad 100 stopni. Takie psy zazwyczaj mają krótką szyję, a przednie łapy znajdują się w prostej linii pod szyją, zamiast pod psem. To bardzo częsta wada u szetlandów, szczególnie u samców.

Przykład psa z internetu. Można zobaczyć efekt krótkiej szyi oraz przednią łapą postawioną pod szyją/uchem, zamiast pod ciałem.

W tym przypadku łopatka jest dobrze, ukośnie osadzona, jest dobrej długości. Szyja jest wtedy prawidłowej długości. Wadą jest krótkie i strome ramię, a przednie łapy przez byt krótkie ramię nie podtrzymują stabilnie ciała psa, znajdują się pod szyją, a nie ciałem (łokieć psa powinien znajdować się pod szczytem łopatki)

Przykład psa z internetu. Łaopatka wydaje się być prawidłowa, natomiast wyraźnie widać krótkie ramię i ustawienie łap niemal z przodu psa, zamiast pod psem.

Również bardzo częsta wada u sheltie. Proporcje kości łopatki i ramienia są prawidłowe, ale łopatka ułożona jest stromo. Stromo oznacza bardziej w pionie niż ukośnie. Efektem takiego położenia zawsze jest krótka szyja, bardziej rozwarty kąt pomiędzy łopatką a ramieniem, a co za tym idzie skrócony wykrok.

Wykrok – ruch sheltie.

Każda z wymienionych wad ma przełożenie na ruch. Ruch psa odpowiada za wytrzymałość i kondycję psa podczas codziennych czynności, spacerów, sportu, biegania przy rowerze. Im jest lepszy, tym pies jest mniej zmęczony lub wolniej ulega zmęczeniu.

Ten obrazek doskonale ilustruje nam, jakie ma znaczenie kąt zawarty pomiędzy łopatką a ramieniem. Im kąt bardziej zbliżony do 90 stopni, tym wykrok czyli zasięg w przód łapy jest większy i bardziej komfortowy dla psa.

Tylko przy prawidłowo zbudowanych i osadzonych kościach, mamy możliwość uzyskania zrównoważonego, stabilnego i wydłużonego ruchu u szetlanda, jak na tym zdjęciu. Każde odstępstwo od wzorcowej budowy ma swoje przełożenie na ruch, a ruch na komfort życia i pracy psa.

Prawidłowo zbudowany owczarek szetlandzki tworzy w ruchu łapami pod ciałem spłaszczoną literkę M, przy czym ta literka M musi był płaska i blisko ziemi, jak na zdjęciu poniżej. Odległość łap w miejscach stykania się z ziemią powinny być maksymalnie równa, (równe ramiona litery M).

Im bardziej ramiona litery M są strome, zbliżone do pionu lub nierównomierne się rozkładają, tym gorszy ruch, a za tym użytkowość sheltie.

Nie oznacza to, że źle zbudowany szetland jest psem chorym czy niezdolnym do spacerów. To zbyt daleko wysunięty wniosek. Niemniej rolą hodowcy jest hodować egzemplarze najbardziej zbliżone do wzorca. Takie, które swoją prawidłową budową pozwalają psu na wszechstronne użytkowanie we współczesnym świecie i współczesnej aktywności ludzi z maksimum komfortu dla małego psa, jakim jest szetland.